واژه‌ی زن و زيندگی و زايندگی و زندگی همه هم ريشه اند.

                     از اين روست که زن معيار و ريشه‌ی زندگِی است. چرا که

                     زندگی ساز است و زندگی بخش و زيستن بی او ممکن نيست.

                     هستی زن بخشنده و مهربان است ...

                       دیگر در این زمان که دارد آغاز قرن جديد را با شتاب درتمام

                      عرصه‌های تکنولوژیکی و مناسبات اجتماعی طی می‌کند و

                      چالش‌های سهمگین خودش را پیش روی بشریت قرار داده است...

                      به سختی می‌توان سر در لاک فرو برد و ستم بر انسان را تحمل کرد

                     و به‌ویژه ستم مضاعف بر «زن» را که باید نیمه‌ی متساوی‌الحقوق

                     همین انسان باشد که بدون وجود و حضورش، نمی‌‌توان از نیمه‌ی

                     دیگرش که «مرد» است سخنی مستقل از او به‌زبان آورد چرا که